Nieuwe directeur Rhijnhof

PERSBERICHT

Nieuwe directeur Begraafplaats Rhijnhof

Met ingang van 1 november 2025 is Pieter Wassenaar de nieuwe directeur van Begraafplaats Rhijnhof in Leiden. Hij volgt Nicoline Zemering op die aan het eind van het jaar met pensioen gaat.

 Een prachtig park

Pieter verheugt zich op zijn nieuwe taak en ziet ernaar uit om, samen met het huidige team, verder te bouwen aan de kwaliteit van dienstverlening en aan de uitstraling van wat nu al een erg mooi en prachtig gedenkpark is waar mensen van alle culturen en religies hun dierbaren kunnen begraven of de as van overledenen kunnen verstrooien of bijzetten.

Hij vertelt enthousiast: “Ik weet uit familiaire kring hoe belangrijk een waardig en passend afscheid is voor nabestaanden. Daarnaast sluimerde bij mij al een tijdje het verlangen om de (mij toegedichte) managementcapaciteiten op een maatschappelijk relevantere wijze in te zetten. Ik beschouw het dan ook als een eer om op zo’n bijzondere plek als Rhijnhof te mogen werken”.

Achtergrond

Pieter Wassenaar (1966) was eerder directeur van een middelgroot bouwbedrijf en de laatste 10 jaar actief als interim-manager en adviseur in de sector bouw- en projectontwikkeling. Ook was hij gedurende zo’n 20 jaar beheerder van de begraafplaats in zijn woonplaats Warmond. Aldaar vervult hij ook nog enkele (bestuurlijke) vrijwilligersfuncties.

Kennismaken

De komende tijd zal Pieter Wassenaar het park verkennen en zoveel mogelijk persoonlijk kennis maken met allen die zich bij Rhijnhof betrokken weten. “Juist op een begraafplaats is persoonlijk contact met nabestaanden, bezoekers en meer zakelijke stakeholders erg belangrijk. Ik verheug me erop om handen te schudden en gesprekken te voeren om zodoende Rhijnhof ook door de ogen van anderen te leren kennen”.

____________________________________________________________________________________

Noot voor de redactie

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de heer John Olivier, voorzitter  Stichting Beheer Begraafplaats Rhijnhof.

T: 071-532 06 09 / menukeuze 2 | E: info@rhijnhof.nl | W: www.rhijnhof.nl

Dagje uit

Vrijdag 15 oktober 2021 zijn de medewerkers van begraafplaats Rhijnhof een dagje uit. Het kantoor is die dag gesloten.

 

 

Christiaan van Tongeren, oorlogsslachtoffer

4 mei 2021 – Herdenking Christiaan van Tongeren

 

We schrijven 1944. Chris is net 18 jaar geworden als alle mannen tussen de 18 en de 45 jaar door de Wehrmacht opgeroepen worden voor zgn. Arbeitseinsatz, of wel dwangarbeid. Kwam je niet opdagen dan werd je gezocht en gedood. Er worden razzia’s gehouden. Chris en zijn broer Piet houden zich schuil in een kast in het ouderlijk huis en ontspringen zo een aantal keren de dans. Uiteindelijk is Chris toch opgepakt en gedeporteerd naar Kamp Vledder in Drenthe. De gevangenen worden tewerkgesteld op de omliggende akkers. Mede omdat de gevangenen te horen hadden gekregen dat ze binnen afzienbare tijd verplaatst zouden worden naar arbeidskampen in Duitsland is er een grote ontsnapping uit het kamp. Met hulp van het verzet worden 21 jongens verstopt in ondergrondse holen in de bossen van Doldersum, zo’n uur lopen van het kamp. Het plan is dat zij later in onderduikadressen worden ondergebracht. Christiaan kruipt met nog acht andere jonge mannen in het laatste hol.

Juist die schuilplaats wordt een aantal uren later ontdekt door de Duitsers. Op 8 september 1944 worden zes van de ontdekte jongens ter plekke doodgeschoten, waaronder Christiaan. Hij wordt begraven op de algemene begraafplaats in Vledder. Na de oorlog in oktober 1945 zorgen zijn ouders Petrus en Sophia van Tongeren ervoor dat hun zoon naar huis komt. Naar Leiden. Christiaan wordt herbegraven op Rhijnhof.

Zijn graf is al lang geleden opgeheven, maar we weten wel waar dat graf toen lag. Elk jaar komt de grote familie van Tongeren bijeen bij het monument in Doldersum om Chris te herdenken. Precies daar waar de jongens zijn doorgeschoten. Vanwege Corona is dat dit jaar niet mogelijk. Daarom stond de familie vandaag op Rhijnhof, op de plek waar Christiaan begraven lag.

 

Opdat we niet vergeten.

 

Denise van der Horst-van Tongeren schreef een boek, waarin ze zijn verhaal vertelt en de emoties die zijn dood ook nu nog teweeg brengt bij haar en haar familie.

 

Harten van Herinnering – berichtjes naar boven


Het is zondag 3 januari 2021. Op Rhijnhof verbranden we de Harten van Herinnering die nabestaanden de afgelopen maand aan de bruggen hingen. Om zo de herinneringen als een berichtje naar boven te sturen. Leta Janssen van Afscheid met Veerkracht legt harten in de vuurkorf. Zij spreekt woorden die gaan over “de mensen van voorbij”. Over de dierbaren die wij moeten missen.

Op de brug
Tussen daar en hier
Tussen hemel en aarde
Hangen harten

Op de brug
Tussen leven en dood
Tussen loslaten en vasthouden
Hangen harten

Op de brug
Tussen verleden en toekomst
Tussen afscheid en gemis
Hangen harten van herinnering

Daar kunnen we niet komen
De hemel lijkt ver weg
Afscheid was
Gemis blijft
Loslaten moest
Vasthouden kan altijd
Dood blijft
Levend houden mag
Verleden gaat mee
Toekomst wacht

Verleden gaat mee
Toekomst wacht
Daar kunnen we niet komen
De hemel lijkt ver weg

Daarom maken we vuur
Vuur dat verwarmt
Vuur dat licht geeft

Warmte en licht
Dat ons verbindt
Met elkaar
Met de mensen van voorbij

De mensen van voorbij
Zij blijven in ons leven.
De mensen van voorbij
Ze zijn met ons verweven
In liefde, in verhalen
Die wij zo graag herhalen
In bloemengeuren, in een lied
Dat opklinkt uit verdriet

De mensen van voorbij
Zij worden niet vergeten
De mensen van voorbij
Zijn in een ander weten
De mensen van voorbij
Zijn in het licht, zijn vrij

 

Tekst: Leta Janssen. De laatste twee alinea’s komen uit het gedicht ‘De mensen van voorbij’ van Hanna Lam.